Tijdens de gemeenteraadsvergadering van 26 januari 2010 kwam GroenLinks op voor de noodopvang die geboden moet worden aan vluchtelingen die in Maastricht verblijven en zonder deze noodopvang op straat terecht zullen komen. Het gaat daarbij om mensen die niet onder het generaal pardon van 2006 vielen, maar van wie de juridische mogelijkheden om definitief te mogen blijven in Nederland nog niet uitgeput zijn. Die noodopvang is hard nodig.

Vandaag heb ik samen met zeven andere jonge Maastrichtse politici een website gelanceerd die de politiek dichter bij jongeren moet brengen, en jongeren dichter bij de politiek: Mpolitix.nl. Ik kwam op het idee door PlaneetGroenLinks, een website waar alle weblogs en tweets van alle bloggende en twitterende GroenLinksers op geplaatst worden, ideaal en overzichtelijk voor wie wil weten wat GroenLinksers beweegt en waar ze over schrijven.

Maandagavond 18 januari 2010 was in meerdere opzichten een bijzondere commissievergadering Breed Welzijn. In één vergadering werd zowel over de noodopvang van vluchtelingen, als over de opvang van huisdieren gesproken. Het aanwezige CDA-fractielid opperde uiterst grappig dat ze een beetje het beeld kreeg van een uitgeprocedeerde alleenstaande minderjarige zwerfkat.

We hebben een heftige week achter de rug, waarvan weinigen van tevoren hadden kunnen bedenken dat het zou lopen: op zaterdag 9 januari 2010 kwam het rapport van BING uit over de rol van Gerd Leers in de Bulgaarse villa-affaire, nog geen vijf dagen later stond Leers zijn kamer leeg te ruimen om plaats te maken voor interim-koning Jan Mans. En Dagblad De Limburger kopt dat de 'Hollenders het hebben gedaan', de linkse partijen voorop natuurlijk. Zo is het natuurlijk niet: de hoofdverantwoordelijke is Gerd Leers zelf.

Je merkt het, de verkiezingen komen eraan, dus voelen alle politici die hopen op een raadszetel zich gedwongen gebruik te gaan maken van het medium. Ook ik gebruik sinds een relatief korte tijd twitter. In het begin met enige frisse scepsis, maar ik begin het nut ervan in te zien. Toch eens goed om het tegen het licht te houden (en ik hoop op reacties!).

Niets is immers dodelijker dan een twitter-pagina waar niet meer vermeld wordt dan één berichtje met de tekst "Wat een kleine stap is voor de mens is een grote stap voor de mensheid, dames en heren ik TWITTER.", aldus wethouder Luc Winants, inmiddels 18 (!) dagen geleden. Goh, na één tweet al het lopen verleerd.